Karboksyterapia to małoinwazyjny zabieg polegający na śródskórnym lub podskórnym podaniu medycznego dwutlenku węgla (CO₂). Gaz rozszerza naczynia, poprawia mikrokrążenie i natlenowanie tkanek oraz pobudza procesy regeneracyjne, w tym produkcję kolagenu. Zabieg stosuje się między innymi przy cellulicie, rozstępach, bliznach, wiotkości skóry, cieniach pod oczami i wypadaniu włosów. Zwykle wykonuje się go w serii, a nie podczas jednej wizyty.
Czym jest karboksyterapia i jak działa?
Karboksyterapia, nazywana także mezoterapią dwutlenkiem węgla, wykorzystuje kontrolowane iniekcje oczyszczonego, medycznego CO₂. Gaz podaje się cienką igłą do skóry lub tkanki podskórnej, zależnie od obszaru i celu terapii.
Dwutlenek węgla naturalnie powstaje w organizmie podczas przemian metabolicznych i jest usuwany przez płuca. Po miejscowym podaniu organizm reaguje rozszerzeniem naczyń krwionośnych. W efekcie poprawia się przepływ krwi oraz mikrokrążenie, a tkanki otrzymują więcej tlenu i substancji odżywczych.
Podwyższone natlenowanie może wspierać regenerację skóry i stymulować syntezę kolagenu. W procesie określanym jako neowaskularyzacja mogą również powstawać nowe drobne naczynia krwionośne. Nie oznacza to jednak, że zabieg gwarantuje taki sam rezultat u każdej osoby. Efekt zależy między innymi od rodzaju problemu, stanu skóry, obszaru poddanego terapii i liczby sesji.
W tkance tłuszczowej CO₂ może wspierać procesy lipolityczne, ale karboksyterapia nie jest metodą odchudzania. Może być elementem terapii miejscowego nadmiaru tkanki tłuszczowej lub cellulitu, lecz nie zastępuje zmiany stylu życia ani leczenia zaleconego przez lekarza.
[picture_1]
Na jakie problemy stosuje się karboksyterapię?
Zakres zastosowań zależy od obszaru podania gazu i oceny specjalisty. Najczęściej wymienia się następujące wskazania:
- cellulit i miejscowe nagromadzenie tkanki tłuszczowej
- rozstępy oraz blizny, których widoczność można próbować zmniejszyć przez pobudzenie regeneracji skóry
- cienie pod oczami, drobne zmarszczki i utratę jędrności skóry
- wiotkość skóry twarzy, szyi, dekoltu, brzucha, ud lub pośladków
- wypadanie włosów, gdy celem jest poprawa ukrwienia skóry głowy i wsparcie odżywienia mieszków włosowych
W przypadku cieni pod oczami, blizn, rozstępów i łysienia rezultat może być ograniczony przez przyczynę problemu. Dlatego przed zabiegiem trzeba ustalić, czy karboksyterapia rzeczywiście odpowiada na dany problem.
Jak wygląda wizyta w gabinecie?
Pojedyncza sesja trwa zwykle od kilku do kilkudziesięciu minut, zależnie od powierzchni i liczby nakłuć. Wizyta najczęściej przebiega w kilku etapach:
- Konsultacja i wywiad medyczny – specjalista ocenia wskazania, stan skóry, przyjmowane leki oraz ewentualne przeciwwskazania.
- Przygotowanie obszaru zabiegowego – skóra zostaje oczyszczona i zdezynfekowana.
- Iniekcja CO₂ – gaz jest podawany śródskórnie lub podskórnie za pomocą cienkiej igły, w ilości dobranej do obszaru i celu terapii.
- Obserwacja skóry – w miejscu podania może pojawić się krótkotrwałe wybrzuszenie, zaczerwienienie, obrzęk albo siniak.
Samo wkłucie zwykle powoduje krótkie ukłucie. Częściej odczuwane jest rozpieranie tkanek w momencie rozprowadzania gazu. Intensywność doznań zależy od obszaru, parametrów urządzenia i indywidualnej wrażliwości. Objawy miejscowe zazwyczaj ustępują samoistnie.
Ile zabiegów obejmuje seria?
Jedna sesja może dać przejściową poprawę wyglądu skóry, ale pełniejszej oceny efektów dokonuje się najczęściej po zakończeniu serii. Poniższe wartości mają charakter orientacyjny, ponieważ plan ustala się po konsultacji:
| Problem | Liczba zabiegów | Częstotliwość |
|---|---|---|
| Cellulit | 6–12 | 1–2 razy w tygodniu |
| Rozstępy | 6–10 | 1–2 razy w tygodniu |
| Cienie pod oczami | 4–6 | co 1–2 tygodnie |
| Poprawa jędrności skóry twarzy | 4–8 | co 1–2 tygodnie |
| Wypadanie włosów | 6–12 | zwykle co tydzień |
Odstęp i liczba zabiegów mogą się zmienić, jeśli skóra reaguje silnym podrażnieniem albo pacjent ma choroby przewlekłe. Po serii specjalista może zaproponować zabiegi przypominające, ale ich zasadność zależy od utrzymywania się efektu.
Bezpieczeństwo i przeciwwskazania
Karboksyterapia jest procedurą inwazyjną w niewielkim stopniu, ale nie jest przeznaczona dla każdego. Przed zabiegiem należy dokładnie poinformować osobę wykonującą procedurę o chorobach, lekach i niedawno przebytych zabiegach. Do najważniejszych przeciwwskazań należą:
- ciąża i karmienie piersią
- choroby nowotworowe
- ciężkie choroby serca, płuc lub naczyń, a także niewyrównane nadciśnienie
- aktywne infekcje i stany zapalne skóry w miejscu planowanej iniekcji
- niedawno przebyty zawał serca, udar lub operacja
- zaburzenia krzepnięcia oraz stosowanie leków przeciwkrzepliwych wymagające indywidualnej oceny
- niewyrównana cukrzyca, padaczka oraz ciężka niewydolność narządów
Po zabiegu mogą wystąpić tkliwość, zaczerwienienie, obrzęk, uczucie rozpierania lub drobne krwiaki. Jeśli objawy są nasilone, utrzymują się dłużej niż przewidywał specjalista albo towarzyszy im pogorszenie samopoczucia, należy skontaktować się z gabinetem. O bezpieczeństwie decydują nie tylko właściwości CO₂, lecz także kwalifikacja pacjenta, higiena, certyfikowana aparatura i doświadczenie osoby wykonującej zabieg.
Karboksyterapia może wspierać poprawę mikrokrążenia, jędrności i wyglądu skóry, ale wymaga realistycznych oczekiwań. Najczęściej potrzebna jest seria zabiegów, a o jej zakresie powinien zdecydować specjalista po wywiadzie medycznym.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i ma charakter wyłącznie informacyjny. Przed wykonaniem zabiegu skonsultuj się z lekarzem lub wykwalifikowanym specjalistą, szczególnie jeśli chorujesz przewlekle albo przyjmujesz leki.
