Emolienty do włosów to substancje, które tworzą na ich powierzchni ochronny film. Wygładzają pasma, ograniczają utratę wody i zabezpieczają je przed tarciem oraz wpływem czynników zewnętrznych. Można potraktować je jak kłódkę, która pomaga zatrzymać wilgoć dostarczoną podczas pielęgnacji.
Jak działają emolienty do włosów?
Emolienty działają głównie powierzchniowo. Tworzą warstwę okluzyjną, czyli delikatną powłokę ograniczającą odparowywanie wody z włosa. Dzięki temu pasma stają się gładsze, bardziej miękkie i mniej podatne na puszenie oraz elektryzowanie.
Nie oznacza to jednak, że emolient sam nawilża włosy w taki sposób jak humektant. Jego zadaniem jest przede wszystkim zatrzymanie wilgoci i ochrona włókna przed uszkodzeniami mechanicznymi, tarciem, wiatrem czy wysoką temperaturą. Zbyt duża ilość produktu może natomiast pozostawić ciężką warstwę i odebrać fryzurze objętość.
Emolienty w równowadze PEH
Równowaga PEH to sposób opisywania trzech grup składników stosowanych w pielęgnacji włosów: protein, emolientów i humektantów. Każda z nich pełni inną funkcję.
Proteiny są białkami, które mogą tymczasowo uzupełniać drobne ubytki w strukturze włosa i zwiększać jego sprężystość. Humektanty wiążą wodę, dlatego odpowiadają za nawilżenie. Emolienty tworzą warstwę ochronną, która pomaga zatrzymać wodę dostarczoną przez humektanty i wygładza powierzchnię włosa.
Stosowanie samych humektantów nie zawsze daje dobry efekt. Bez warstwy emolientowej wilgoć może szybko odparować, a włosy nadal będą suche lub podatne na puszenie. Z kolei nadmiar emolientów prowadzi do obciążenia. Proporcje trzeba więc dopasować do porowatości, grubości i bieżącej kondycji pasm.
Jak rozpoznać emolienty w składzie kosmetyku?
Emolienty znajdziesz między innymi w odżywkach, maskach, serum, olejkach i niektórych szamponach. Na etykiecie nie zawsze występują pod polską nazwą, dlatego najlepiej szukać charakterystycznych grup składników:
- Oleje roślinne i masła – między innymi olej arganowy, kokosowy, awokado, lniany oraz masło shea czy kakaowe.
- Silikony – często rozpoznasz je po zakończeniach „-cone”, „-conol” lub „-xane”.
- Alkohole tłuszczowe – na przykład Cetyl Alcohol, Cetearyl Alcohol i Behenyl Alcohol. Nie należy mylić ich z wysuszającymi alkoholami prostymi.
- Woski i składniki mineralne – między innymi lanolina, wosk pszczeli, Paraffinum Liquidum, Mineral Oil i petrolatum.
Jak dobrać emolienty do porowatości włosów?
Porowatość opisuje stopień rozchylenia łusek włosa. Ma znaczenie przy wyborze emolientów, ponieważ różne oleje i masła mają różną budowę oraz wielkość cząsteczek. Nie jest to jednak sztywna reguła. Ten sam składnik może dawać dobry efekt na jednych włosach, a na innych powodować puszenie albo obciążenie.
| Porowatość włosów | Rekomendowane emolienty | Częstotliwość |
|---|---|---|
| Niska | Lżejsze oleje i emolienty, na przykład kokosowy, ryżowy, jojoba oraz niewielka ilość maseł | Rzadziej i w małej ilości, szczególnie przy cienkich włosach |
| Średnia | Oleje o średniej wielkości cząsteczek, między innymi arganowy, migdałowy, makadamia, awokado i moringa | Regularnie, zależnie od puszenia i utraty objętości |
| Wysoka | Oleje wielonienasycone, na przykład lniany, konopny, z pestek malin, z wiesiołka i z kiełków pszenicy | Częściej, zwłaszcza gdy włosy są suche, szorstkie i mocno się puszą |
Włosy niskoporowate zwykle są gładkie i łatwo się obciążają, dlatego ciężkie masła oraz duża ilość silikonów mogą sprawić, że stracą objętość. Włosy średnioporowate często dobrze reagują na umiarkowane natłuszczanie, ponieważ łączą cechy obu pozostałych typów. Włosy wysokoporowate mają bardziej rozchylone łuski, szybciej tracą wodę i zazwyczaj potrzebują wyraźniejszej ochrony emolientowej.
Porowatość może zmieniać się pod wpływem rozjaśniania, farbowania, wysokiej temperatury, promieniowania UV i uszkodzeń mechanicznych. Dlatego obserwacja włosów jest ważniejsza niż trzymanie się jednej listy olejów.
Jak rozpoznać nadmiar lub niedobór emolientów?
Reakcja włosów po myciu pomaga ocenić, czy warstwa ochronna jest wystarczająca. Przydatne są szczególnie takie objawy:
- Nadmiar emolientów – włosy są ciężkie, przyklapnięte, śliskie i pozbawione objętości.
- Nadmiar emolientów – pasma strączkują się, wyglądają tłusto krótko po myciu i gorzej utrzymują skręt.
- Niedobór emolientów – włosy są szorstkie, matowe, suche w dotyku i trudne do wygładzenia.
- Niedobór emolientów – pasma mocno się puszą, elektryzują, plączą i łatwiej ocierają o ubrania.
Gdy włosy są przeemolientowane, ogranicz na kilka myć bogate maski, oleje i ciężkie sera. Pomocny może być szampon oczyszczający, użyty zgodnie z potrzebą włosów i skóry głowy. Jeśli pasma są suche, szorstkie i napuszone, wprowadź łagodniejszą odżywkę emolientową lub olejowanie, ale zacznij od niewielkiej ilości.
Jak wykorzystać metodę OMO?
Emolienty mogą pojawić się także w metodzie OMO, czyli „odżywka – mycie – odżywka”. Pierwsza odżywka zabezpiecza długość przed działaniem szamponu, a druga wygładza włosy po myciu. Prosty schemat wygląda tak:
- Nałóż odżywkę na długości włosów, omijając skórę głowy.
- Umyj skórę głowy szamponem, pozwalając pianie spłynąć po pasmach.
- Nałóż drugą odżywkę, dopasowaną do aktualnej potrzeby włosów.
- Spłucz produkt i pozostaw włosy do wyschnięcia lub wysusz je z użyciem ochrony termicznej.
Emolienty nie muszą być stosowane po każdym myciu. Najlepsza częstotliwość zależy od porowatości, grubości włosów, wilgotności powietrza i ilości używanych produktów. Zacznij od małej dawki, obserwuj efekt po wyschnięciu i zmieniaj pielęgnację wtedy, gdy włosy wyraźnie tracą lekkość albo zaczynają się puszyć.
Świadoma pielęgnacja emolientowa nie polega na nakładaniu jak największej ilości olejów. Chodzi o znalezienie takiej dawki i rodzaju składnika, po których włosy pozostają gładkie, miękkie i sypkie.
